Τα μαγνητικά παχύμετρα τοιχώματος είναι μη καταστροφικά όργανα σχεδιασμένα για τη μέτρηση του πάχους δοχείων, δεξαμενών, δοχείων και κατασκευών κατασκευασμένων από σιδηρομαγνητικά υλικά, όταν η πρόσβαση και στις δύο πλευρές του τοιχώματος δεν είναι δυνατή. Εκμεταλλεύονται την αρχή της μεταβολής του μαγνητικού πεδίου ως συνάρτηση της απόστασης μεταξύ μιας μαγνητικής πηγής και ενός σιδηρομαγνητικού στόχου που τοποθετείται στην άλλη πλευρά του τοιχώματος. Αποτελούν συμπληρωματικές λύσεις στα υπερηχητικά παχύμετρα: η μαγνητική μέτρηση δεν απαιτεί επαφή ή σύνδεσμο και μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί μέσω μη μαγνητικών επιστρώσεων (χρώματα, πλαστικά).
Θέλετε βοήθεια στην επιλογή του προϊόντος;
Αρχή μέτρησης
Το μαγνητικό παχύμετρο αποτελείται από έναν αισθητήρα μέτρησης που περιέχει έναν μαγνήτη και έναν αισθητήρα Hall ή έναν επαγωγικό αισθητήρα, και μια σιδηρομαγνητική σφαίρα-στόχο. Ο αισθητήρας τοποθετείται στη μία πλευρά του τοίχου και ο στόχος στην άλλη. Το μαγνητικό πεδίο που παράγεται από τον μαγνήτη του αισθητήρα αλληλεπιδρά με τον στόχο, προσελκύοντάς τον προς τον αισθητήρα. Ο ενσωματωμένος αισθητήρας Hall του αισθητήρα μετρά την ισχύ του μαγνητικού πεδίου, η οποία ποικίλλει ως συνάρτηση της απόστασης μεταξύ του μαγνήτη και του στόχου (δηλαδή, του πάχους του τοιχώματος). Η χαρακτηριστική καμπύλη βαθμονόμησης συσχετίζει την ισχύ του πεδίου με το πραγματικό πάχος.
Χαρακτηριστικά και περιορισμοί
Το τυπικό εύρος μέτρησης είναι 0-25 mm για τυπικά πάχη, με ακρίβεια ±0,1-0,5 mm. Η ανάλυση είναι 0,01-0,1 mm. Το όργανο λειτουργεί μόνο σε σιδηρομαγνητικά υλικά (χάλυβας άνθρακα, χυτοσίδηρος) και σε υλικά με μέτρια καμπυλότητα. Για μη σιδηρομαγνητικά υλικά (αλουμίνιο, πλαστικό, ανοξείδωτος χάλυβας 304/316), διατίθενται εναλλακτικές λύσεις που βασίζονται σε εναλλασσόμενα πεδία, αλλά με χαμηλότερη ακρίβεια. Η αρχή απαιτεί ο στόχος να διατηρείται σε σταθερή επαφή με το αντίθετο τοίχωμα, μια κρίσιμη προϋπόθεση για τη σωστή μέτρηση.
Εφαρμογές
Οι κύριες εφαρμογές είναι στη μέτρηση πάχους κλειστών δεξαμενών και δοχείων που δεν είναι προσβάσιμα από το εσωτερικό (δεξαμενές, δεξαμενές πίεσης, εναλλάκτες κελύφους και σωλήνων), σωλήνων που δεν μπορούν να αποστραγγιστούν κατά τη μέτρηση, κύτων και πλευρών πλοίων με μόνο εξωτερική πρόσβαση, βιομηχανικών χαλύβδινων δοχείων και ορισμένων εξαρτημάτων αυτοκινήτων. Η μαγνητική μέτρηση προτιμάται έναντι της UT όταν η εσωτερική επιφάνεια είναι απρόσιτη και όταν η εξωτερική επίστρωση (βαφή, σμάλτο) δεν μπορεί να αφαιρεθεί για την εφαρμογή του συνδετικού υλικού UT.
Πρότυπα και βαθμονόμηση
Τα μαγνητικά παχύμετρα βαθμονομούνται χρησιμοποιώντας σετ μη μαγνητικών ροδέλων (PET, PVC) πιστοποιημένου πάχους, τοποθετημένα μεταξύ του αισθητήρα και του στόχου στο εργαστήριο. Οι συγκεκριμένες διαδικασίες δοκιμών ακολουθούν τις οδηγίες του κατασκευαστή και τις βέλτιστες πρακτικές για τις μεθόδους NDT. Για μη τυποποιημένες ποιοτικές εφαρμογές, είναι σημαντικό να επικυρώνονται οι μετρήσεις σε τοιχώματα γνωστού πάχους που αντιπροσωπεύουν την πραγματική εφαρμογή πριν από τη χρήση στο πεδίο.
Κριτήρια επιλογής
Η επιλογή ενός μαγνητικού παχυμέτρου λαμβάνει υπόψη το απαιτούμενο εύρος πάχους, την απαιτούμενη ακρίβεια, το υλικό του τοιχώματος (τυπικός χάλυβας άνθρακα, μαγνητικός ανοξείδωτος χάλυβας), την καμπυλότητα του δοχείου, την προσβασιμότητα του στόχου στην αντίθετη πλευρά και τις απαιτήσεις αναφοράς. Τα φορητά μοντέλα είναι κατάλληλα για επιτόπιες επιθεωρήσεις και συντήρηση. Τα επιτραπέζια μοντέλα προσφέρουν μεγαλύτερη ακρίβεια για εργαστήρια. Συνιστάται η συγκριτική αξιολόγηση με άλλες μεθόδους (ultrasound, ακτίνες Χ) πριν από την υιοθέτηση μαγνητικών μετρήσεων για κρίσιμες εφαρμογές.
Η συνδυασμένη χρήση μεθόδων υπερηχητικής μέτρησης (UT), μαγνητικών και οπτικών μεθόδων επιτρέπει μια ολοκληρωμένη επιθεώρηση βιομηχανικών δοχείων, όπου κάθε τεχνική παρέχει συμπληρωματικές πληροφορίες. Ο σχεδιασμός ενός περιοδικού προγράμματος επιθεώρησης σύμφωνα με τα βιομηχανικά πρότυπα (UNI EN 12572, API 653, ASME Section VIII) επιτρέπει την παρακολούθηση της εξέλιξης της διάβρωσης και τον σχεδιασμό προληπτικών παρεμβάσεων συντήρησης, μειώνοντας τον κίνδυνο λειτουργικής βλάβης.